Cosy Space

Ο άνθρωπος μου πονάει
συνέχεια, τι να κάνω?

Ακολουθούν βοηθητικές παροτρύνσεις σε περίπτωση που βρίσκεστε κοντά σε ένα άνθρωπο που παραπονείται για μια καθημερινή σωματική ενόχληση, είναι συνεχόμενη και μπορεί να διαρκεί από κάποιους μήνες έως ακόμη και πολλά χρόνια.

Μπορεί να υπάρχει ιατρική γνωμάτευση που δικαιολογεί τον πόνο ή και όχι.

Σε κάθε περίπτωση, τα παρακάτω μπορεί να σταθούν πολύ βοηθητικά στον άνθρωπό σου στη διαδικασία διαχείρισης της χρόνιας σωματικής ενόχλησης.

  1. Άκου προσεκτικά με ανοιχτά αυτιά, ανοιχτή καρδιά, ανοιχτή ματιά!
  2. Μην αμφισβητείς το βίωμα του πόνου ακόμη κι αν σου ακούγεται «υπερβολικό»!
    – στο *χρόνιο καθημερινό πόνο , το νευρικό σύστημα είναι ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένο & μπορεί οι αντιδράσεις ή το παράπονο να σου φαίνονται ακραία –
  1. Μη βιάζεσαι να προτείνεις λύσεις (πχ. γιατρούς, ψυχοθεραπευτές, εναλλακτικές θεραπείες, βότανα, κλπ)!
    -οι άνθρωποι με χρόνιο πόνο συνήθως έχουν ψάξει χωρίς να βρίσκουν ανακούφιση για πολλά χρόνια…-
  1. Μη προτρέχεις να συμπεράνεις & πεις ότι ο σωματικός πόνος του έχει ψυχολογική αιτία!
    -ακόμη κι αν υπάρχουν ψυχολογικές αιτίες που ο άνθρωπος πονά, εκείνη την ώρα το βίωμα το αντιλαμβάνεται καθαρά σωματικά…-
  1. Σκέψου κάποια στιγμή στη ζωή σου που βίωσες πρόσκαιρο πόνο & αναλογίσου πως θα ήταν να τον αισθάνεσαι σε καθημερινή βάση!
    -μοιράσου αυτή την εμπειρία με τον άνθρωπο σου που πονά & πες του πως θα ένιωθες αν τον βίωνες καθημερινά-
  1. Μην πεις φευγαλέα ένα «θα περάσει»….
  1. Επιβεβαίωσε ότι τον καταλαβαίνεις -ακόμη κι αν δεν έχεις βιώσει κάτι αντίστοιχο-
    -οι άνθρωποι με χρόνιο πόνο, νιώθουν αρκετές φορές τρελοί.. ειδικά όταν δεν υπάρχει διάγνωση που να δικαιολογεί τον πόνο…-
  1. Ρώτησε τον με ειλικρίνεια «τι μπορώ να κάνω για σένα , ώστε να νιώσεις καλύτερα?
    -πολλές φορές οι άνθρωποι με χρόνιο πόνο θέλουν απλά να μιλήσουν, να ακουστούν και να κατανοηθούν χωρίς κριτική ή αμφισβήτηση για αυτό που βιώνουν!!-
  1. Δείξε κυρίως με τη στάση του σώματος σου και όχι τόσο με λόγια ότι πιστεύεις στη Δύναμη που έχει μέσα του να υπερβεί τον εαυτό του και να βρει την καλύτερη λύση για τον ίδιο για να ανακουφιστεί
    -η πίστη που θα δει στα μάτια σου είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορείς να κάνεις σε έναν άνθρωπο που πονά!!!-
  1. Μη βιαστείς να χαϊδέψεις το πονεμένο μέλος του ανθρώπου
    -ρώτησε και πάρε την άδεια του για το αν αυτό θα τον βοηθούσε-κάποιες φορές είναι ανακουφιστικό- το χάδι ή το μασάζ σε άλλες περιοχές εκτός πόνου αλλά και πάλι αν αυτό είναι επιθυμητό από τον ίδιο-
  1. Πρότεινε λύσεις μόνο και εάν ο άνθρωπος στο ζητήσει !
  2. Αν ο άνθρωπος σου πονά και δεν βρίσκει ανακούφιση για χρόνια, ενημερώσου για το τι σημαίνει χρόνιος πόνος & δοκίμασε να μιλήσεις για αυτό στον ίδιο από μια θέση κατανόησης και αποδοχής αλλά χωρίς να κρατάς απόλυτη στάση & φυσικά μόνο και εφόσον ο άνθρωπος είναι ανοιχτός & επιθυμεί να ακούσει !

Αν υπάρχει σήμερα στη ζωή σου, κάποιος κοντινός σου άνθρωπος που πονά καθημερινά & θέλεις να τον βοηθήσεις…
Να θυμάσαι ότι δεν χρειάζεται να πεις ή να κάνεις πολλά…
Άκουσέ τον χωρίς αμφισβήτηση, κριτική ή δεύτερες σκέψεις!
Πίστεψε στην ίαση & ανακούφισή του!

Δήμητρα Κατσικαδέλη
Creator of Mindful Pilates & Stress Relief Method

*Συνήθως, ο χρόνιος πόνος ξεκινάει από κάποιο ατύχημα ή τραυματισμό, ασθένεια, εγχείρηση, μετατραυματικό στρες, ακόμα και μια απλή ψύξη ή μυϊκό σπασμό λόγω απότομης κίνησης, έντονο στρες, επίπονη σωματική προσπάθεια, επαναλαμβανόμενη μη ορθή στάση σώματος λόγω εργασίας ή καθημερινής δραστηριότητας κλπ ή και συνδυασμό τους.

Σε αντίθεση με τον οξύ πόνο (το φυσιολογικό προστατευτικό μηχανισμό του οργανισμού που συνήθως ενεργοποιείται ως αποτέλεσμα τραυματισμού, συνδέεται με καταστροφή ιστών, ανταποκρίνεται σε θεραπεία και έχει ημερομηνία λήξης) ο χρόνιος πόνος έχει διάρκεια μεγαλύτερη από 3-6 μήνες και συνεχίζεται ακόμη κι αν η αρχική ασθένεια έχει περάσει ή ο αρχικός τραυματισμός των ιστών έχει επουλωθεί, είναι καθημερινός ή σχεδόν καθημερινός και επηρεάζει σε βάθος την καθημερινότητα, την εργασία και τις σχέσεις του ατόμου που τον βιώνει!

Με πολύ απλά λόγια (διότι επιστημονικά είναι αρκετά σύνθετο αυτό που συμβαίνει και η ορολογία επίσης), πρόκειται για μια υπερευαισθησία του Συστήματος Προστασίας (Νευρολογική Ευαισθητοποίηση).

Είναι, αν το λέγαμε πολύ λαϊκά, σαν να έχει «κολλήσει η σειρήνα πολέμου» και να ηχεί διαπασών χωρίς να υπάρχει πραγματικός λόγος κινδύνου σε καιρό ειρήνης!!!